وقت ظهورامام مهدی (عج) برای هیچ کس جز خداوند متعال معلوم نیست، و کسانی که وقت ظهور را تعیین نمایند، دروغگو شمرده شده اند. ولی علایم و نشانه های بسیاری برای ظهور آن حضرت در کتاب های حدیث ثبت شده است که ذکر تمام آنها از حوصله این وبلاگ خارج می باشد.

علایم ظهور به دو دسته کلی تقسیم می شوند:علایم حتمی وعلایم غیر حتمی. چنانکه فضیل بن یسار از امام باقر (ع) روایت کرده که فرموده: نشانه های ظهور دو دسته است: یکی نشانه های غیرحتمی و دیگر نشانه های حتمی، خروج سفیانی از نشانه های حتمی است که راهی جز آن نیست.

منظور از علایم حتمی آن است که بدون هیچ قید و شرطی مشروط نیست و قبل از ظهور باید واقع شود. و مقصود از علایم غیر حتمی آن است که حوادثی به طور مطلق و حتم از نشانه های ظهور نیست. بلکه مشروط به شرطی است که اگر آن شرط تحقق یابد مشروط نیز متحقق شود، و اگر شرط مفقود شود مشروط نیز تحقق نمی یابد. و لذا مسلم است علایمی که در مورد حتمی بودن آنها نصی نداشته باشیم، احتمال رخ دادن آنها نیز وجود دارد.

و اما علایم غیر حتمی بسیارند که به روایت، از امام صادق (ع) اکتفا می کنیم، در این روایت چنان روی علایم و مفاسد انگشت گذارده شده که گویی این پیشگویی، مربوط به 13 یا 14 قرن پیش نیست، بلکه مربوط به همین قرن است؛ و امروز که بسیاری از آنها را با چشم خود می بینیم قبول می کنیم که براستی معجزه آساست.

امام صادق (ع) به یکی از یاران خود فرمود:

1- هرگاه دیدی که: حق بمیرد و طرفدارانش نابود شوند.

2- و دیدی که: ظلم و ستم فراگیر شده باشد.

3- و دیدی که: قرآن فرسوده و بدعت هایی از روی هوا و هوس، در

مفاهیم آن آمده است.

4- و دیدی که: دین خدا (عملا ) تو خالی شده، همانند ظرفی که

 آن را واژگون سازند!

5- و دیدی که: ظرفداران و اهل باطن بر اهل حق پیشی گرفته اند.

6- و دیدی که: کار های بد آشکار شده و از آن نهی نمی شود و

بدکاران بازخواست نمی شوند.

7- و دیدی که: مردان به مردان و زنان به زنان اکتفا کنند.

8- و دیدی که: افراد (به ظاهر ) با ایمان سکوت کرده و سخنشان را نمی پذیرند.

9- و دیدی که: شخص بد کار دروغ گوید، و کسی دروغ و نسبت ناروای او را رد نمی کند.

10- و دیدی که: بچه ها به بزرگان احترام نمی گذارند.

11- و دیدی که: قطع پیوند خویشاوندی شود.

12- و دیدی که: بد کار را ستایش کنند و او شاد شود و سخن بدش به او بر نگردد.

13- و دیدی که: نوجوانان پسر، همان کنند که زنان می کنند.

14- و دیدی که: زنان با زنان ازدواج نمایند.

15- و دیدی که: انسانها اموال خود را در غیر اطاعت خدا مصرف می کنند و کسی مانع نمی شود.

16- و دیدی که: افراد با دیدن کار وتلاش نامناسب مومن، به خدا

پناه می برنند.

17- و دیدی که: مداحی دروغین از اشخاص، زیاد شود.

18- و دیدی که: همسایه همسایه ی خود را اذیت می کند و از آن

جلوگیری نمی شود.

19- و دیدی که: کافر به خاطر سختی مومن شاد است.

20- و دیدی که: شراب را آشکارا می آشامند و برای نوشیدن آن 

کنار هم می نشینند و از خداوند متعال نمی ترسند.

21- و دیدی که: کسی که امر به معروف می کند خوار و ذلیل

است.

22- و دیدی که: آدم بدکار در آنچه آن را خداوند دوست ندارد، 

 نیرومند و مورد ستایش است. 

23- و دیدی که: اهل قرآن و دوستان آنها خوارند.

24- و دیدی که: راه نیک بسته و راه بد باز است.

25- و دیدی که: خانه کعبه تعطیل شده، و به تعطیلی آن دستور

داده می شود.

26- و دیدی که: انسان به زبان می گوید ولی عمل نمی کند.

27- و دیدی که: مومن، خوار وذلیل شمرده شود.

28- و دیدی که: بدعت و زنا آشکار شود.

29- و دیدی که: مردم به شهادت و گواهی ناحق اعتماد کنند.

30- و دیدی که: حلال، حرام شود و حرام، حلال شود.  

31- و دیدی که: دین براساس میل اشخاص معنی شود، و کتاب

خدا و احکام آن تعطیل گردد.

32- و دیدی که: جرات بر گناه آشکار شود و دیگر کسی برای انجام

آن منتظر تاریکی شب نگردد.

33- و دیدی که: مومن نتواند نهی از منکر کند مگر در قلبش.

34- و دیدی که: ثروت بسیار زیاد در راه خشم خدا خرج شود.

35- و دیدی که: سردمداران به کافران نزدیک شوند و از نیکوکاران

دور شوند.

36- و دیدی که: والیان در قضاوت رشوه گیرند.

37- و دیدی که: پست های مهم والیان بر اساس مزایده است نه

براساس شایستگی.

38- و دیدی که: مردم را از روی تهمت و یا سوءظن بکشند.

39- و دیدی که: مرد به خاطر همبستری با همسران خود مورد

سرزنش قرار بگیرد.

40- و دیدی که: زن بر شوهر خود مسلط شود و کارهایی که مورد

خشنودی شوهر نیست انجام می دهد و به شوهرش خرجی می

 دهد.

41- و دیدی که: سوگند های دروغ به خدا بسیار گردد.

42- و دیدی که: آشکارا قمار بازی می شود.

43- و دیدی که: مشروبات الکلی بطور آشکار بدون مانع خرید و

فروش می شود.

44- و دیدی که: مردم محترم توسط کسی که مردم از سلطنتش

 ترس دارند، خوار شوند.  

45- و دیدی که: نزدیکترین مردم به فرمانداران آنانی هستند که به

 ناسزاگویی به ما خانواده عصمت (ع) ستایش شوند.

46- و دیدی که: هرکس ما را دوست دارد او را دروغگو خوانده و

 گواهی اش را قبول نمی کند.

47- و دیدی که: در گفتن سخن باطل و دروغ با همدیگر رقابت

 کنند.

48- و دیدی که: شنیدن سخن حق بر مردم سنگین است ولی

 شنیدن باطل برایشان آسان است.

49- و دیدی که: همسایه از ترس زبان به همسایه احترام می کند.

50- و دیدی که: حدود الهی تعطیل شود و طبق هوی و هوس

عمل شود.

51- و دیدی که: مسجد ها طلا کاری (زینت داده) شود.

52- و دیدی که: راستگوترین مردم نزد آنها مفتریان دروغگو است.

53- و دیدی که: بدکاری آشکار شده و برای سخن چینی کوشش

کنند.

54- و دیدی که: ستم و تجاوز شایع شده است.

55- و دیدی که: غیبت، سخن خوش آنها شود و بعضی بعض دیگر

را به آن بشارت کنند.

56- و دیدی که: حج و جهاد برای خدا نیست.

57- و دیدی که: سلطان به خاطر کافر، شخص مومن را خوار کند.

58- و دیدی که: خرابی بیشتر از آبادی است.

59- و دیدی که: معاش انسان از کم فروشی به دست می آید.

60- و دیدی که: خونریزی آسان گردد.

61- و دیدی که: مرد به خاطر دنیایش ریاست می کند. 

62- و دیدی که: نماز را سبک بشمارند.

63- و دیدی که: انسان ثروت زیادی جمع کرده، ولی از آغاز آن تا

آخر، زکاتش را نداده است.

64- و دیدی که: قبر مرده ها را بشکافند و آنها را اذیت کنند.

65- و دیدی که: هرج و مرج بسیار است.

66- و دیدی که: مرد روز خود را با مستی به شب می رساند، و

شب خود را نیز به همین منوال به صبح برساند. و هیچ اهمیتی به

برنامه مردم ندهد.

67- و دیدی که: با حیوانات آمیزش می شود.

68- و دیدی که: مرد به مسجد (محل نماز) می رود وقتی بر

می گردد لباس در بدن ندارد (لباسش را دزدیده اند).

69- و دیدی که: حیوانات همدیگر را بدرند.

70- و دیدی که: دلهای مردم سخت و دیدگانشان خشک و یاد خدا

برایشان گران است.

71- و دیدی که: بر سر کسبهای حرام آشکارا رقابت کنند.

72- و دیدی که: نماز خوان برای خود نمایی نماز می خواند.

73- و دیدی که: فقیه برای دین خدا فقه نمی آموزد و طالب حرام 

ستایش و احترام می گردد.

74- و دیدی که: مردم در اطراف قدرتمندانند.

75- و دیدی که: طالب حلال، مذمت  و سرزنش می شود و طالب

حرام، ستایش و احترام می گردد.

76- و دیدی که: در مکه و مدینه کارهایی می کنند که خدا دوست

ندارد و کسی از آن جلوگیری نمی کند، و هیچ کس بین آنها و

کارهای بدشان مانع نمی شود.

77- و دیدی که: آلات موسیقی و لهو در مدینه و مکه آشکار گردد.

78- و دیدی که: مرد سخن حق گوید و امر به معروف و نهی از

منکر کند، ولی دیگران او را از این کار بر حذر می دارند.

79- و دیدی که: مردم به همدیگر نگاه می کنند، و از مردم بدکار

پیروی نمایند.

80- و دیدی که: راه نیک خالی و راه رونده ندارد.

81- و دیدی که: مرده را مسخره کنند و کسی برای او اندوهگین

نشود.

82- و دیدی که: سال به سال بدعت و بدیها بیشتر شود.

83- و دیدی که: مردم و جمعیتها جز از سرمایه داران پیروی نکنند.

84- و دیدی که: به فقیر چیزی را دهند که برایش بخندند، ولی در

راه خدا ترحم است.

85- و دیدی که: علایم آسمانی آشکار شود و کسی از آن نگران

نشود. 

86- و دیدی که: مردم مانند حیوانات در انتظار یکدیگر عمل جنسی

به جا می آورند و کسی از ترس مردم از آن جلوگیری نمی کند.

87- و دیدی که: انسان در راه غیر خدا بسیار خرج کند، ولی در راه

خدا از اندک هم مضایقه دارد.

88- و دیدی که: عقوق پدر و مادر رواج دارد و فرزندان هیچ احترامی

برای آنها قائل نیستند بلکه نزد فرزند از همه بدترند.

89- و دیدی که: زنها بر مسند حکومت بنشینند و هیچ کاری جز

خواسته آنها پیش نرود.

90- و دیدی که: پسر به پدرش نسبت دروغ بدهد، و پدر و مادرش

را نفرین کند و از مرگشان شاد گردد.

91- و دیدی که: اگر روزی بر مردی بگذرد، ولی او در آن روز گناه

بزرگی مانند: بدکاری، کم فروشی و زشتی انجام نداده ناراحت

است. 

92- و دیدی که: قدرتمندان، غذای عمومی مردم را احتکار کنند.

93- و دیدی که: اموال حق خویشان پیامبر (ص) (خمس) در راه باطل  

تقسیم گردد و با آن قمار بازی و شرابخواری شود.

94- و دیدی که: به وسیله ی شراب بیمار را مداوا و برای بهبودی آن را

تجویز کنند.

95- و دیدی که: در امر به معروف و نهی از منکر و ترک دین بی تفاوت و

یکسانند.

96- و دیدی که: سر و صدای منافقان بر ا، اما صدای حق طلبان خاموش 

است.

97- و دیدی که: برای اذان و نماز مزد می گیرند.

98- و دیدی که: مسجد ها پر است از کسانی که از خدا نترسند و غیبت

هم نماینند.

99- و دیدی که: خورندگان اموال یتیمان ستوده شوند.

100- و دیدی که: قاضیان بر خلاف دستور خداوند قضاوت کنند.

101- و دیدی که: استانداران از روی طمع، خائنان را امین خود قرار دهند.

102- و دیدی که: فرمانروایان، میراث مستضعفان را در اختیار بدکاران از

خدا بی خبر قرار دهند.

103- و دیدی که: بر روی منبرها از پرهیزکاری سخن می گویند، ولی

گویندگان آن پرهیزکار نیستند.

104- و دیدی که: صدقه را با وساطت دیگران، بدون رضای خداوند و به

خاطر درخواست مردم بدهند.

105- و دیدی که: وقت (اول) نمازها را سبک بشمارند.

106- و دیدی که: همت و هدف مردم شکم و شهوتشان است.

107- و دیدی که: دنیا به آنها روی کرده است.

108- و دیدی که: نشانه های برجسته حق ویران شده است؛ در این

وقت خود را حفظ کن و از خدا بخواه که از خطرات گناه نجاتت بدهد.

این بود روایت امام صادق (ع) که به ذکر گوشه ای از مفاسد جهان در

آستانه قیام و انقلاب بزرگ حضرت مهدی (عج) فراگیر خواهد شد.

چنانکه این مفاسد در جوامع کنونی بخصوص جامعه غرب مشهود است.

و اما علایم حتمی الوقوع ظهور با استفاده از روایات معصومین (ع) بدین

ترتیب است: امام صادق (ع) فرموده است: پیش از ظهور قائم (عج) پنج

نشانه حتمی است: یمانی، سفیانی، صیحه آسمانی، قتل نفس زکیه و

فرو رفتن در بیابان .

و نیز، هم او فرموده است: وقوع ندا از امور حتمی است، و سفیانی از 

امور حتمی است، و یمانی از امور حتمی است، و کشته شدن نفس

زکیه از امور حتمی است، و کف دستی که از افق آسمان بیرون می آید از 

امور حتمی است.

و اضافه فرمود: و نیز وحشتی در ماه رمضان است که خفته را بیدار کند و

شخص بیدار را به وحشت انداخته و دوشیزگان پرده نشین را از پشت 

پرده بیرون می آورد.

و امیرالمومنین (ع) از رسول خدا (ص) روایت نموده که فرمود: ده چیز 

است که پیش از قیامت حتما به وقوع خواهد پیوست: سفیانی، دجال، 

دخان، دابه، خروج قائم، طلوع خورشید از مغرب، نزول عیسی، خسوف در 

مشرق، خسوف در جزیرة العرب و آتشی که از مرکز عدن شعله می

کشد و مردم را به سوی بیابان محشر هدایت می کند.

و امام محمد باقر (ع) فرموده است: در کوفه، پرچم های سیاهی از

خراسان بیرون آمده است، فرود می آید، و وقتی مهدی (عج) ظاهر شد

برای بیعت گرفتن به سوی آن می فرستد.